Ik wil alles weten

Nestorius

Pin
Send
Share
Send


Nestorius, in het Grieks, Νεστόριος (c. 386 - c. 451 CE) was aartsbisschop van Constantinopel van 10 april 428 tot 22 juni 431. Hij wordt beschouwd als de grondlegger van de christologische ketterij bekend als Nestorianism, die ontstond toen hij begon te prediken tegen de titel Theotokos (in Grieks, Θεοτόκος) of Moeder van God, die begon te worden gebruikt van de Maagd Maria. Hij maakte onderscheid tussen de logos ('Goddelijke natuur') en Christus (de Zoon, de Heer) als een vereniging van goddelijke natuur en menselijke natuur. Hij weigerde de menselijke daden en het lijden van Jezus toe te schrijven aan de goddelijke natuur, met het argument dat God niet aan het kruis kon lijden, omdat God almachtig is.

Zijn politieke rivaal, Cyril, bisschop van Alexandrië, gebruikte het christologische debat om paus Celestine I ertoe aan te zetten de leer van Nestorius te veroordelen, en hem een ​​ketter te laten verklaren en af ​​te zetten bij de Raad van Efeze in 431. In 435 een edict door zijn voormalige beschermheilige, keizer Theodosius II, verbannen Nestorius naar een klooster in de Grote Oase van Hibis en beval het verbranden van al zijn geschriften. Nestorius bracht de laatste jaren van zijn leven door in Egypte. Het theologische conflict leidde tot een splitsing binnen de kerk en tot de oprichting van afzonderlijke Nestoriaanse kerken die floreerden in het Midden-Oosten en Centraal-Azië.

Leven

Nestorius werd geboren in Germicia, in Euphoratensis (Syrië in Zuid-Turkije), 31 jaar na Theodore van Mopsuestia, rond 381. Hij was een leerling van Theodore van Mopsuestia in Antiochië, Syrië en leefde als priester en monnik in het klooster van Euprepius bij de muren van Antiochië toen hij door keizer Theodosius II werd gekozen als opvolger van aartsbisschop Sisinnius I van Constantinopel (gestorven 428) als patriarch van Constantinopel. Nestorius had een reputatie voor ascese, orthodoxie en de welsprekendheid van zijn preken; en de populariteit van de herinnering aan St. John Chrysostom van Antiochië (Patriarch 398-404) onder de mensen van Constantinopel kan de keizer hebben beïnvloed om een ​​andere bisschop uit Antiochië te kiezen. Hij werd ingewijd in april 428.

Het Patriarchaat van Constantinopel was een erepositie, maar het vereiste politieke scherpzinnigheid (John Chrysostom werd twee keer uit zijn ambt verdreven tijdens zijn zesjarige ambtstermijn als Patriarch en stierf de tweede keer in de handen van degenen die hem verbannen). Keizer Constantijn I (272-337), in een wanhopige poging om het Romeinse rijk te redden, had de hoofdstad naar Constantinopel verplaatst. De gespannen relaties tussen het Oost-Romeinse Rijk, gecentreerd in Constantinopel, en het West-Romeinse Rijk, gecentreerd in Rome, werden weerspiegeld in de kerk door theologische verschillen (in het oosten werd de Apocalyps van Daniel geïnterpreteerd als de oprichting van een duizendjarig koninkrijk met Constantinopel als hoofdstad), de oprichting van rivaliserende apostolische erfopvolgingslijnen en de ontwikkeling van het concept van primaat. De rivaal van Nestorius, Cyril, Patriarch van Alexandrië van 412 tot 444, had moeite de Antiocheense gemeenschap in Egypte te beheersen en gebruikte de strategie om Nestorius, de Patriarch van Constantinopel, in diskrediet te brengen om de steun van de Romeinse kerk in te roepen tegen hem.

Aan het begin van zijn ambtstermijn in Constantinopel had Nestorius keizer Theodosius II beloofd dat hij 'het land' van ketters zou bevrijden en ik u de hemel terug zou geven; help mij de ketters te vernietigen en ik zal u helpen de Perzen te vernietigen. " Hij probeerde onmiddellijk de wetten tegen ketters te versterken en nieuwe straffen toe te voegen tegen de Novatians en Quarterdecimans in Azië, Lydia en Caria. Hij antagoneerde Memnon, bisschop van Efeze, door ketters in Efeze kerkelijke districten na te jagen; de kerk in Efeze had op dat moment financiële steun verloren vanwege het belang van de kerk in Constantinopel.

Aan het einde van 428, of in het begin van 429, predikte Nestorius de eerste van zijn beroemde preken tegen het gebruik van het woord Theotokos (Moeder van God) in verwijzing naar Maria, bewerend dat "Moeder van Christus" in plaats daarvan gepast was en zijn Antiochische leer van de incarnatie gedetailleerd weergeeft. De eersten die het bekritiseerden waren Eusebius (later bisschop van Dorylaeum en de aanklager van Eutyches), en twee priesters, Philip en Proclus, die beiden niet succesvolle kandidaten waren geweest voor het patriarchaat. Tijdens een synode in augustus 430 in Alexandrië, adviseerde Cyril paus Celestine I de leringen van Nestorius te veroordelen. Cyril stuurde zijn correspondentie met Nestorius, een verzameling van Nestorius 'preken en een nieuw samengesteld werk van zichzelf, de vijf boeken van'Contra Nestorium. "Ze werden vertaald in het Latijn, en de paus assembleerde de gebruikelijke raad, gaf een algemene veroordeling van Nestoris en riep hem op om binnen tien dagen terug te komen. Nestorius had al met keizer Theodosius II afgesproken om een ​​raad samen te stellen; hij haastte zich om een ​​kwestie te geven om op te roepen vóór de veroordeling van Paus Celestine arriveerde ik op 6 december 430.

De algemene kerkraad werd gehouden in Efeze, een speciale zitplaats voor de verering van Maria, waar de theotokos formule was populair. De keizer steunde de aartsbisschop van Constantinopel, terwijl paus Celestine I het met Cyril eens was. Cyril nam de leiding over de Raad van Efeze (431) en opende het debat voordat het langverwachte contingent uit Antiochië kon arriveren. Nestorius zelf weigerde aanwezig te zijn omdat hij de raad niet officieel als compleet beschouwde zonder de aanwezigheid van de bisschoppen uit Antiochië. De raad zette Nestorius af en verklaarde hem ketter. In de eigen woorden van Nestorius:

Toen de volgelingen van Cyril de heftigheid van de keizer zagen ... wekten ze een verontrusting en onenigheid op onder de mensen met een geschreeuw, alsof de keizer tegen God was; zij stonden op tegen de edelen en de leiders die niet instemden met wat zij hadden gedaan en zij renden heen en weer. En ... ze namen degenen mee die gescheiden waren en uit de kloosters waren verwijderd vanwege hun leven en hun vreemde manieren en om deze reden waren verdreven, en allen die van ketterse sekten waren en bezeten waren van fanatisme en haat tegen mij . En er was één passie in hen allen, Joden en heidenen en alle sekten, en zij waren bezig om de dingen die zonder onderzoek tegen mij waren gedaan zonder onderzoek te aanvaarden; en tegelijkertijd waren ze het allemaal eens, zelfs degenen die met mij hadden deelgenomen aan tafel en in gebed en in gedachte, tegen mij en de geloften met elkaar tegen mij afgelegd ... In niets waren ze verdeeld.

In de daaropvolgende maanden werden 17 bisschoppen die de doctrine van Nestorius steunden, uit hun ogen verwijderd en zijn belangrijkste supporter, John I, patriarch van Antiochië, bezweek rond maart 433 aan keizerlijke druk en verliet Nestorius. Uiteindelijk boog keizer Theodosius II, die Nestorius had gesteund, voor de invloed van zijn zus Pulcheria om een ​​imperiaal edict uit te vaardigen (3 augustus 435) dat al zijn geschriften veroordeelde om te worden verbrand, en verbannen Nestorius naar een klooster in de Grote Oase van Hibis (al-Khargah), in Egypte, veilig binnen het bisdom Cyril.

Na deportatie naar de Grote Oase (435-439) bracht Nestorius enige tijd door in Panopolis onder het voogdijschap van Shenoute, die de Raad van Efeze had bijgewoond als de belangrijkste lijfwacht van Cyril. Nadat hij tijdens een overval door de Nubiërs (niet de Blemmyes) was weggevoerd, werd hij met zijn hand en een gebroken rib hersteld in de Thebaid. Hij gaf zich over aan de gouverneur om niet te worden beschuldigd van vluchten. Nestorius stierf kort na het Concilie van Chalcedon in 451, in Thebaid, Egypte.

Nasleep

Het conflict leidde tot het Nestoriaanse schisma, dat de Assyrische kerk van het oosten scheidde van de Byzantijnse kerk. De Assyrische Kerk van het Oosten weigerde de steun voor Nestorius te laten vallen en hem af te klagen als een ketter, en het wordt in het Westen nog steeds "Nestoriaans" genoemd om het te onderscheiden van andere oude oosterse kerken. De Assyrische Kerk van het Oosten beschouwt haar doctrine echter niet als echt Nestoriaans, maar onderwijst eerder de opvatting dat Christus twee qnome (essenties) die onveranderlijk zijn en voor altijd in één verenigd zijn parsopa (persoonlijkheid). Nestorius wordt in de Assyrische Kerk van het Oosten vereerd als een heilige, het Syrisch voor 'Sint Nestorius' zijnde Mar Nestorios.

Gedachte en werkt

De geschriften van Nestorius waren talrijk, maar omdat ze werden verbrand waar ze ook te vinden waren, zijn de overgebleven fragmenten voornamelijk in het Syrisch of ingebed in het werk van zijn tegenstanders. Hoewel sommige kritieken van Cyril de leer van Nestorius, de twaalf, verkeerd weergeven anathematisms hij stelde voor de herroeping van Nestorius gaf een vrij nauwkeurige weergave van de standpunten van Nestorius. Nestorius verafschuwde deze stellingen niet.

Nestorius werd beïnvloed door de Stoïcijnse filosofie en de Cappadocische theologie. Hij beschouwde Christus nooit eenvoudig als een man, maar maakte een precies onderscheid tussen goddelijke natuur (ousia) en persoon (hypostasis). Hij maakte onderscheid tussen de logos ('Goddelijke natuur') en Christus (de Zoon, de Heer) als een eenheid van goddelijke natuur en menselijke natuur. Hij weigerde de menselijke daden en het lijden van Jezus toe te schrijven aan de goddelijke natuur, met het argument dat God niet aan het kruis kon lijden, omdat God almachtig is. Daarom stierf het menselijke deel van Christus aan het kruis, maar niet het goddelijke. Hij predikte tegen het gebruik van de titel 'Moeder van God' (Theotokos) voor de Maagd Maria en zou haar alleen "Moeder van Christus" noemen (Christotokos). In zijn preken wordt gezegd dat hij heeft betoogd dat 'het schepsel het oncreatieve niet heeft gebaard', 'het Woord is voortgekomen, maar niet uit haar is geboren', en 'Ik zeg niet dat God twee of drie maanden oud is ." In plaats van Theotokos, Stelde Nestorius het gebruik van de term voor Christotokos ("Christus dragende").

Cyril, die tegen zijn opvattingen was, betoogde dat Nestorius de realiteit van de incarnatie feitelijk ontkende door van Jezus Christus twee verschillende personen te maken (één mens, één goddelijk) die één lichaam delen.

Na 1500 jaar gestigmatiseerd te zijn als een ketter, een boek geschreven door Nestorius, de Bazaar van Heracleides, werd ontdekt in 1895, geschreven tegen het einde van zijn leven, waarin hij expliciet de ketterij ontkent waarvoor hij werd veroordeeld, in plaats daarvan bevestigde hij Christus "dezelfde is tweevoudig", een uitdrukking die sommigen beschouwen als vergelijkbaar met de formulering van de Concilie van Chalcedon. Nestorius 'eerdere overgebleven geschriften, inclusief zijn brief geschreven in reactie op de beschuldigingen van Cyril tegen hem, bevatten materiaal dat beschuldigingen lijkt te ondersteunen dat hij van mening was dat Christus twee personen had. De vraag of Nestorius daadwerkelijk een Nestoriaan was, staat nog ter discussie.

Referenties

  • Baum, Wilhelm en Dietmar W. Winkler. De kerk van het oosten: een beknopte geschiedenis. Londen: Routledge, 2003. ISBN 0415297702
  • Gregory, Timothy E. Vox Populi: Populaire mening en geweld in de religieuze controverses van de 5e eeuw G.T. Columbus, OH: Ohio State University Press, 1979. ISBN 0814202918
  • Griggs, C. Wilfred. Vroeg-Egyptisch christendom van zijn oorsprong tot 451 G.T. Nieuwe editie, 2000. Leiden: Brill Academic Publishers. ISBN 9004119264
  • Haussig, H. W. Een geschiedenis van de Byzantijnse beschaving. Vertaald door J. M. Hussey. Londen: Thames and Hudson, 1966.
  • McGuckin, John Anthony. St. Cyril of Alexandria: The Christological Controversy. Crestwood, NY: St. Vladimir's Seminary Press, 2004. ISBN 0881412597
  • Meinardus, Otto. Oriens ChristianusVol. 51, "The Nestorians in Egypt," 1967.

Externe links

Alle links zijn opgehaald op 16 november 2018.

  • Nestorius en Nestorianism - New Advent Catholic Encyclopedia
  • Nestorianisme, Nestorius

Pin
Send
Share
Send