Pin
Send
Share
Send


Zoetwatermoeras in Florida.

EEN moerasof moeras, is een soort moerasland dat wordt gekenmerkt doordat het met tussenpozen of continu wordt overspoeld met water dat niet diep is en met overwegend zachtstammige vegetatie, zoals grassen en zegge, die zijn aangepast aan de omstandigheden van verzadigde grond. Het water van een moeras kan vers, brak of zout zijn. Net als moerassen wordt een moeras in het algemeen beschouwd als een wetland dat geen substantiële turfafzettingen ophoopt (NSC 2005).

In Noord-Amerika worden moerassen meestal beschouwd als wetlands die worden gedomineerd door zachtgesteelde vegetatie, terwijl moerassen meestal worden beschouwd als wetlands die worden gedomineerd door bosrijke vegetatie, zoals bomen en bosrijke struiken (EPA 2004; NSC 2005). Dit onderscheid is echter niet noodzakelijkerwijs van toepassing op andere gebieden; in Afrika kunnen moerassen bijvoorbeeld worden gedomineerd door papyrus.

Elders onderscheidt een moeras zich van een moeras door een wetland te zijn met minder open wateroppervlak en ondieper water dan een moeras.

Historisch gezien zijn moerassen soms behandeld als 'woestenijen', samen met andere wetlands. Moerassen bieden echter belangrijke waarden. Het zijn vitale natuurhabitats die vaak dienen als broedplaats voor een grote verscheidenheid aan dieren. Inderdaad, zowel zoetwatermoerassen als kwelders behoren tot de meest productieve ecosystemen op aarde. Moerassen laden ook grondwatervoorraden op, matige stroming, verminderen overstromingen en helpen bij het zuiveren van het water door overtollige voedingsstoffen te filteren (EPA 2006). Inderdaad, mensen maken nu moerassen voor de behandeling van landbouw-, woon- en commercieel afvalwater. Getijdenmoerassen vertragen ook de erosie langs de kustlijn en bufferen stormachtige zeeën (EPA 2006).

Geconstrueerde wetlands met oppervlaktestroomontwerp hebben meestal de vorm van een moeras.

Definitie

Moeras in Point Pelee, Ontario, Canada.

Een moeras is een soort moerasland. Een wetland is een overgangsomgeving tussen permanente aquatische en terrestrische omgevingen die kenmerken van beide omgevingen deelt en waarbij water, dat de bodem bedekt of gedurende een groot deel van het jaar in de buurt van het oppervlak is, de sleutelfactor is bij het bepalen van de aard van het ecosysteem en bodem. Hoewel wetlands aspecten hebben die vergelijkbaar zijn met zowel natte als droge omgevingen, kunnen ze niet ondubbelzinnig worden geclassificeerd als aquatisch of terrestrisch (Barbier et al. 1997). In de Verenigde Staten zijn de vier algemene categorieën wetlands volgens het Environmental Protection Agency moerassen, moerassen, moerassen en vennen (EPA 2004).

Het Environmental Protection Agency definieert moerassen als "wetlands vaak of continu onder water gezet, gekenmerkt door opkomende zachtstammige vegetatie aangepast aan verzadigde bodemomstandigheden" (EPA 2006).

Het National Wetlands Research Center van de US Geological Survey definieert moerassen als "een wetland gedomineerd door grassen" (NWRC 2007).

De Natural Resources Conservation Service van het Amerikaanse ministerie van Landbouw definieert wetlands als "periodiek natte of continu ondergelopen gebieden met het oppervlak niet diep ondergedompeld; overwegend bedekt met zegge, cattails, biezen of andere hydrofytische planten." (NRCS 2007).

De Nationale Veiligheidsraad definieert moerassen als "een soort moerasland dat geen aanzienlijke turfafzettingen ophoopt en wordt gedomineerd door kruidachtige vegetatie (NSC 2005).

Hoewel moerassen en moerassen in Noord-Amerika meestal worden gedifferentieerd op basis van moerassen, waaronder een grote hoeveelheid bosrijke vegetatie en moerassen, voornamelijk zachte stengelvegetatie (EPA 2004; NSC 2005; NRCS 2007), is deze definitie niet universeel. Moerassen worden verder onderscheiden van moerassen door water dat niet zo diep is.

Soorten

Moeras in Long Point, Ontario, Canada.

Er zijn veel soorten moerassen. Moerassen kunnen zoet water, brak water of zout water zijn en kunnen getijden- of niet-getijdenwater zijn (NSC 2005; EPA 2006).

EEN getijdenmoeras is een soort moeras dat wordt gevonden langs kusten en estuaria waarvan de overstromingskenmerken worden bepaald door de getijdenbeweging van de aangrenzende estuarium, zee of oceaan (EPA 2006). Getijdemoerassen zijn wereldwijd te vinden langs beschermde kustlijnen op de middelste en hoge breedtegraden, en in de Verenigde Staten komen het meest voor aan de oostkust, van Maine tot Florida, en langs de Golf van Mexico (EPA 2006). Volgens het zoutgehalte van het overstromende water worden zoetwater-, brak- en zoute getijdenmoerassen onderscheiden.

EEN niet-getijdenmoeras mist de overstroming van getijdenbeweging. In Noord-Amerika zijn niet-getijdenmoerassen de meest voorkomende en meest verspreide wetlands en zijn meestal zoetwatermoerassen (EPA 2006). Ze hebben de neiging om zeer organische, mineraalrijke bodems van slib, klei en zand te hebben (EPA 2006).

EEN zoetwater moeras komt voor langs rivieren en meren. Het belangrijkste kenmerk van een zoet watermoeras is zijn openheid, met alleen laaggroeiende of "opkomende" planten. Het kan grassen, biezen, riet, tyfa's, zegges en andere kruidachtige planten bevatten (mogelijk met laagblijvende houtachtige planten) in een context van ondiep water. Het is een open vorm van fen.

EEN zout water moeras heeft grote hoeveelheden zoutgehalte en wordt gedomineerd door halofytische (zouttolerante) kruidachtige planten, zoals Spartina alterniflora (oestergras). Het National Wetlands Research Center van de US Geological Survey definieert een zoutwatermoeras als een zoutgehalte van 15-18 delen per duizend of meer (NWRC 2007). De Natural Resources Conservation Service van het Amerikaanse ministerie van Landbouw definieert een kwelder als een "vlak, slecht gedraineerd gebied dat onderworpen is aan periodieke of incidentele overstroming door zout water, dat water bevat dat brak tot sterk zout is, en meestal bedekt met een dikke mat van grasachtige halofytische planten; bijv. een kustmoeras dat periodiek wordt overstroomd door de zee, of een moeras in het binnenland (of salina) in een droog gebied en onderworpen aan intermitterende overstroming door zout water "(NRCS 2007). We weten nu dat kwelders een van de biologisch meest productieve habitats op de planeet zijn, die tropische regenwouden tegenkomen.

EEN brak moeras en tussenliggende moeras worden gekenmerkt door minder zoutgehalte dan kwelders. Het National Wetlands Research Center definieert brakke moerassen als die met een zoutgehalte van drie tot 15 delen per duizend, gedomineerd door Spartina patens, en een tussengelegen moeras als een moeras dat voorkomt waar het zoutgehalte ongeveer drie delen per duizend is, met gewone planten zoals stierentong, roseau en wiregrass (NWRC 2007).

Kenmerken

Moerassen worden over het algemeen gekenmerkt door zeer langzaam stromende wateren. Ze worden meestal geassocieerd met aangrenzende rivieren, meren of oceanen.

Typisch kenmerkt een moeras grassen, biezen, riet, tyfa's, zegges en andere kruidachtige planten (mogelijk met laaggroeiende houtachtige planten) in een context van ondiep water. Zoute getijdenmoerassen die dagelijks worden bedekt en blootgesteld door het getij, kunnen worden bedekt door de lange vorm van glad cordgrass (Spartina alterniflora), terwijl gebieden die slechts sporadisch onder water staan, kunnen worden bevolkt door kort glad cordgrass, spike gras en zwart gras (Juncus gerardii) (EPA 2004). Niet-getijdenmoerassen kunnen leliestootkussens, lisdodden, riet en biezen bevatten en watervogels en kleine zoogdieren als blauwe reigers, otters, muskrats en roodvleugelige merels (EPA 2004).

Een kustmoeras kan worden geassocieerd met estuaria en langs waterwegen tussen kustbarrière-eilanden en de binnenkust. De planten kunnen zich uitstrekken van riet in mild brak water tot salicornia op verder kale zeemodder. Het kan worden omgezet in menselijk gebruik als weide (zouten) of voor zoutproductie (saltern). Het estuariene moeras, of getijdenmoeras, is vaak gebaseerd op bodems bestaande uit zandbodems of lemen modder. Een voorbeeld is het Tantramar-moeras in het oosten van Canada.

Ontledingsprocessen onder water produceren vaak moerasgas, dat zich door zelfontbranding kan manifesteren als Will o 'the wisps (oftewel Jack-a-lanterns of spirites).

Belang

Moerassen zijn vitale natuurhabitats en dienen vaak als broedplaats voor een grote verscheidenheid aan dieren. Zoetwatermoerassen zijn een van de meest productieve ecosystemen op aarde en onderhouden een diversiteit aan flora en fauna die niet in verhouding staat tot zijn grootte (EPA 2006). Kwelders wedijveren in tropische regenwouden met productiviteit.

Moerassen laden ook grondwatervoorraden op, matige stroomstroming door water te leveren aan stromen (erg belangrijk in gevallen van droogte), matiging van overstromingen door overstromingswater te vertragen en op te slaan, en helpen bij het zuiveren van het water via verwijdering van sedimenten en andere verontreinigende stoffen (via bezinking of microbieel) of plantenverwijdering van voedingsstoffen en zware metalen) (EPA 2006). Inderdaad, het vermogen van moerassen om vervuild water te reinigen heeft ertoe geleid dat mensen nu moerassen creëren voor de behandeling van agrarisch, residentieel en commercieel afvalwater. Getijdenmoerassen vertragen erosie langs de kustlijn, bufferen stormachtige zeeën en verwijderen verontreinigende stoffen voordat ze oceanen en estuaria binnenkomen (EPA 2006).

Verlies van moerassen is vaak gevolgd door ernstige overstromingen en afzetting van voedingsstoffen in waterlichamen (EPA 2006).

Zie ook

  • Moeras
  • Moeras
  • Zout moeras
  • Moeras

Referenties

  • Barbier, E. B., M. Mike Acreman en D. Knowler. 1997. Economische waardering van wetlands: een gids voor beleidsmakers en planners. Gland, Zwitserland: Ramsar Convention Bureau. ISBN 294007321X.
  • Agentschap voor milieubescherming. 2006. moerassen U.S. Environmental Protection Agency. Ontvangen 16 december 2007.
  • Agentschap voor milieubescherming. 2004. Wetlands overzicht U.S. Environmental Protection Agency EPA 843-F-04-011a (december 2004). Ontvangen 16 december 2007.
  • Natural Resources Conservation Service (NRCS), ministerie van Landbouw van de Verenigde Staten. 2007. Nationaal handboek bodemonderzoek: verklarende woordenlijst van landvorm en geologische termen (deel 629) NRCS USDA. Ontvangen 16 december 2007.
  • Nationale Veiligheidsraad (NSC). 2005. Marsh Environmental Health Center, National Safety Council. Ontvangen 16 december 2007.
  • National Wetlands Research Center (NWRC), Geological Survey, Verenigde Staten. 2007. Marsh. NWRC USGS. Ontvangen 16 december 2007.

Pin
Send
Share
Send